Ojciec Chrzestny, Vito Andolini, urodził się w Corleone na Sycylii.
W 1901 zabito jego ojca za obrażenie szefa lokalnej mafii.
Jego brat Paolo ukrył się w górach, przysięgając zemstę.
Vito, jako jedyny mężczyzna...
stał u boku matki na pogrzebie.
Miał zaledwie 9 lat.
Zabili chłopaka! Zabili młodego Paolo!
Zabili twojego syna Paolo!
Mordercy!
Mój synek...
Szanowny Don Ciccio.
Zabił pan mojego męża, bo nie podporządkował się.
I jego starszego syna, Paolo...
bo przysiągł zemstę.
Ale Vito ma tylko 9 lat. To jeszcze młokos.
- Nigdy nic nie mówi. - Nie jego słów się obawiam.
Jest słaby. On nikogo by nie skrzywdził.
Gdy dorośnie będzie silny.
Ten mały chłopiec nic panu nie zrobi.
Gdy dorośnie, zechce się zemścić.
Błagam pana, don Ciccio, oszczędź mojego syna.
Mam tylko jego.
Przysięgam na Boga, on nic panu nie zrobi. Niech go pan oszczędzi!
Vito, uciekaj! Ruszcie się, to go zabiję!
Uciekaj, Vito!
Zabić go!
Każdy, kto da schronienie Vito Andoliniemu, gorzko pożałuje!
Zrozumiano?
Słuchajcie mnie i uważajcie.
Vito, modlimy się za ciebie!
Jeśli ktoś ukrywa Vito Andoliniego...
ma nam go wydać.
Don Ciccio się odwdzięczy!
Tak będzie lepiej dla niego i dla was.
Kto ukrywa Vito Andoliniego, pożałuje tego!
Do pielęgniarki.
Pieniądze?
Tłumacz!
Skąd jesteś?
- Jak się nazywasz? - Maria.
Jak się nazywasz?
Chodź synku. Jak się nazywasz?
Vito Andolini z Corleone.
Corleone. Vito Corleone.
Dobrze. Przejdź tam.
Następny.
Powiedz mu, że ma ospę. 3 miesiące kwarantanny.
Vito Corleone!
Tutaj jest. To on.
VITO CORLEONE WYSPA ELLIS 1901
JEGO WNUK ANTHONY VITO CORLEONE
JEZIORO TAHOE, NEVADA 1958
Masz kluczyki do wozu?
Laurie! Laurie!
Mama!
- Spójrz. - Ojciec Carmelo.
- To ojciec Carmelo. - Merle Johnson.
Mama!
- Przyjechałam. - Constanzia, po tygodniu?
Tydzień temu posłałam po ciebie auto na lotnisko.
Było zamieszanie. Spóźniłam się tylko tydzień. To dla mamy.
- Co to? - Pamiętasz Merle'a?
Witam. Jak się masz? Dziękuję.
Gdzie Michael? Muszę z nim natychmiast pomówić.
Idź, zobacz się z dziećmi.
Potem porozmawiasz z bratem. Poczekasz w kolejce, jak inni.
Panie i panowie!
Nasz honorowy gość powie kilka słów.
Przywitajmy senatora Pata Geary z Nevady.
I panią Geary.
Dziękuję bardzo.
To bardzo szczęśliwy dzień dla mnie i dla mojej żony.
Zbyt rzadko bywamy w Newadzie.
Dziś możemy spotkać starych przyjaciół i poznać nowych...
i uczcić Pierwszą Komunię chłopca...
którego rodzina bardzo się zasłużyła dla naszego stanu.
Mam tu czek... przeznaczony dla uniwersytetu...
wspaniałomyślnie ufundowany przez...
Anthony'ego Vito Corleone.
Czek wypisali rodzice tego chłopca...
którym należą się podziękowania.
Mike, Pat, Kay, wstańcie. Pokażcie się.
Niech wszyscy...
podziękują za to państwu Corleone!
Mamy też dodatkową atrakcję, chór Sierra Boys...
który zaśpiewa specjalnie wybraną pieśń...
na cześć gospodarza, Michaela Corleone.
Zaczynajcie, chłopcy.
Senatorze, teraz z panią Corleone.
Adwokat Tom Hagen. Senator Geary.
To on zaaranżował wszystko z Turnbullem.
- Tak... - Proszę usiąść.
Myślałem, że porozmawiamy sami.
Ufam im bezgranicznie. Wyproszenie ich byłoby obrazą.
Nie przeszkadzają mi...
ale jestem szczery i chcę z panem pomówić otwarcie.
Może szczerzej, niż ktokolwiek inny do tej pory.
Rodzinie Corleone wiedzie się w Nevadzie.
Posiadacie dwa duże hotele w Las Vegas...
i jeden w Reno. Uzyskaliście licencje, więc...
nie było problemu z Komisją Gier.
Według moich informacji...
zamierzacie walczyć z Tropigalą.
Podobno chcecie wyeliminować Klingmana.
Niezły ruch, ale macie jeszcze mały techniczny problem.
Klingman nadal ma licencję.
- Turnbull to dobry człowiek. - Skończmy z bzdurami.
Nie chcę marnować czasu. Możecie dostać tę licencję.
Będzie kosztować $250000.
I 5% od zysków miesięcznych...
z wszystkich czterech hoteli, panie Corleone.
Licencja kosztuje mniej niż 20 tysięcy?
Tak.
- Dlaczego mam płacić więcej? - Bo chcę was przycisnąć.
Nie lubię takich jak wy.
Nie podoba mi się, że przybywacie tu wypomadowani...
w jedwabnych garniturach...
i chcecie uchodzić za porządnych Amerykanów.
Załatwimy ten interes, ale gardzę tą całą maskaradą...
i obrzydliwym pozerstwem waszej pieprzonej rodzinki.
Senatorze...
obaj jesteśmy hipokrytami.
Ale to nie dotyczy mojej rodziny.
Dobra, dobra.
Niektórzy odgrywają małe rólki. Niech pan zajmie się swoją.
Zapłaci mi pan, bo to leży w pana interesie.
Ma pana czas na odpowiedź do jutra w południe.
I nie ważcie się ze mną kontaktować.
Kontaktujcie się z Turnbullem. Otwórz drzwi.
Senatorze, mogę panu odpowiedzieć teraz.
Moja oferta jest taka...
Ani centa.
Nawet nie zapłacę za licencję, pan za nią zapłaci.
Dzień dobry, panowie.
Nie wiedziałem, że panie tu są.
- Idziemy. - Naprawdę?
- Było bardzo miło. - Mnie również.
Miło się z panią rozmawiało.
Fredo! Fredo, ty sukinsynu, świetnie wyglądasz!
Frank Pentangeli! Myślałem, że nigdy nie przyjedziesz!
Muszę sprawdzać chłopaków.
- Co jest z tym żarciem? - A co?
Dzieciak daje mi krakersa z wątróbką i mówi, że to kanapka.
A ja: "Gówno prawda, to krakers z wątróbką!".
Przynieście paprykę i sardynki!
Przypominasz mi dawny Nowy Jork!
Pamiętasz Williego Cicci, od starego Clemenzy z Brooklynu?
Wszystkim było przykro. Zawał, co?
Nie, to nie był zawał.
Dlatego chcę się widzieć z Mike'em.
- Ale co z nim? - Jak to?
Muszę mieć list polecający, by uzyskać spotkanie?
- Nie wpuszczają cię do Mike'a? - Czekam w hallu!
- Johnny Ola. - Al Neri.
- Mój adwokat Tom Hagen. - Pamiętam go z dawnych lat.
Rocco...
- Co to jest? - Pomarańcza z Miami.
Zajmij się ludźmi Johnny'ego. Pewnie są głodni.
Tom nie zostaje. Nie zajmuje się wszystkim.
Jasne, Mike.
- Czego się napijesz? - Anisette.
- Będę na zewnątrz. - Powiedz Rocco, że czekamy.
- W Miami zostawiłem pana Rotha. - Jak się miewa?
Niezbyt dobrze.
Mogę w czymś pomóc?
On docenia twoją troskę i szacunek.
To kasyno...
należy do Lawrenca i Barclaya. To adwokaci z Beverly Hills.
Naprawdę do Lakeville'a Roada i przyjaciela z Miami.
Klingman je prowadzi i ma udziały, ale mam ci powiedzieć...
że Miami nie zaprotestuje, jeśli go usuniesz.
Miło z jego strony. Przekaż, że dziękuję.
Hyman Roth zawsze daje zarobić partnerom.
Nasi starzy przyjaciele odchodzą.
Umierają, w taki czy inny sposób.
Są aresztowani, deportowani.
Tylko Hyman Roth został, bo dawał zarobić partnerom.
Niewiarygodne! Żaden z naszych 30 muzyków nie jest Włochem!
Zagrajmy tarantellę!
Hej, ty! Wstawaj!
Questa mano!
Co to do diabła jest?
- Chcę zostać z siostrą sam. - To też dotyczy mnie. Mogę?
Jak się masz? Znasz Merle'a, był ze mną w Las Vegas.
- Owszem. - Mogę się napić?
Al, przynieś mu drinka!
Jedziemy do Europy. Chcę popłynąć na "Queen".
Idź do biura podróży.
Najpierw weźmiemy ślub.
Dopiero się rozwiodłaś i już wychodzisz za mąż?
Dzieci widujesz w weekendy.
Twój najstarszy syn kradł w Reno. Nawet o tym nie wiesz.
Latasz po świecie z tym pasożytem!
- Dość! - Czego chcesz?
Pieniędzy.
Connie, Connie, Connie...
Bądźmy rozsądni.
Czemu nie zostaniesz z rodziną?
Możesz zamieszkać w posiadłości.
Niczego ci nie zabraknie.
Nie znam Merle'a. Nie wiem, co robi, z czego się utrzymuje.
Powiedz mu, że nie wyjdziesz za niego i odpraw go.
Wierz mi, zrozumie.
Connie.
Jeśli nie posłuchasz i wyjdziesz za niego...
rozczarujesz mnie.
- Famiglia! - Cent' anni!
Co znaczy "Chen dannay"?
"Cent' anni". To znaczy 100 lat.
To są życzenia 100 lat szczęścia dla rodziny.
- Byłyby takie, gdyby ojciec żył. - Connie.
Merle, poznałeś moją bratową, Deannę.
Żona Fredo.
Wybaczcie, nie przyjechałem tu, by jeść.
Wiem, wiem.
- Chcę tańczyć! - Ledwo się trzymasz na nogach.
Jesteś zazdrosny, bo to prawdziwy mężczyzna.
- Zaraz ci przyłożę! - Nie potrafiłbyś!
Ci makaroniarze są bardzo zazdrośni.
Michael mówi, że jeśli ty nie możesz, ja mam to załatwić.
- Lepiej ty to zrób. - Włosi są okropni!
Makaroniarze są straszni dla żon! Nie chciałam tak powiedzieć.
Co ty ze mną robisz?! Pomocy!
Fredo!
- Nie daję sobie z nią rady. - Dobra. Jesteśmy braćmi.
Clemenza obiecał przekazać Rosatim trzy tereny.
- Ty je przejąłeś. - Oszukałem.
Clemenza obiecał im lu cazzo. Nic im nie obiecał.
- Nie cierpiał ich bardziej niż ja. - Czują się oszukani.
Siedzisz sobie w górach Sierra i pijesz...
- Co pije? - Szampana.
Szampana i śmie oceniać sposób, w jaki rządzę rodziną.
Twoją rodziną nadal jest rodzina Corleone.
Powinieneś szanować sprawy rodzinne.
Moja rodzina nie je tutaj, ani w Las Vegas ani w Miami...
z Hymanem Rothem!
Jesteś miłym staruszkiem... i lubię cię.
Byłeś wierny mojemu ojcu.
Bracia Rosato biorą zakładników.
Šmieją pluć mi w twarz, bo wspiera ich ten Żyd z Miami.
Dlatego niech nikt ich nie tyka.
- Nie tyka? - Masz być z nimi uczciwy.
Jak mam być z nimi uczciwy? To zwierzęta!
Zatrudniają kaktusów i czarnuchów.
Nie szanują swoich babek ani sąsiadów!
Zajmują się dziwkami i narkotykami!
I nie walczą z hazardem.
Chcę sam kierować rodziną. Chcę zniszczyć braci Rosato!
- Nie. - Morte.
Załatwiam ważne interesy z Rothem. Nie chcę przeszkód.
Żyd jest dla ciebie ważniejszy od więzów krwi.
Mój ojciec prowadził interesy z Rothem. Szanował go.
Twój ojciec robił z nim interesy, szanował go...
ale mu nie ufał.
Ani jego sługusowi Johnny'emu Oli.
Wybaczcie mi, jestem trochę zmęczony i pijany!
Chcę, by wszyscy wiedzieli, że nie będę sprawiał kłopotów!
Don Corleone.
Cicci, drzwi.
Pozwolisz mu odejść?
Niech wróci do Nowego Jorku. Już załatwiłem sprawy.
Staruszek za dużo wypił wina.
Jest późno.
Jak mały?
- Špi sobie w środku. - Zachowuje się jak chłopiec?
Tak, Michael.
Kay?
Przepraszam za tych ludzi. Wybrali zły moment.
Nic na to nie mogłem poradzić.
Przypomniało mi się to, co kiedyś powiedziałeś.
"Za 5 lat Corleone będą działać legalnie."
To było 7 lat temu.
Wiem, kochanie. Staram się.
Podoba ci się? Tak czy nie?
Widziałaś to?
Czemu okna są odsłonięte?
Kay, nic ci nie jest?
- Nic ci nie jest? - Nic.
Już po wszystkim.
Stać!
Stop!
Są na terenie posiadłości. Zostań w środku.
- Chcę ich mieć żywych. - Spróbujemy.
Mają być żywi!
Zostań przy drzwiach.
Wejdź.
- Mike, nic ci nie jest? - Nic.
Są rzeczy, o których nie mogę ci mówić.
Wiem, że było ci kiedyś przykro z tego powodu.
Odczułeś to jako brak zaufania i wiary w ciebie.
Ale to dlatego nie mówię ci o wszystkim...
że cię kocham i podziwiam.
Teraz tylko tobie mogę zaufać.
A Fredo?
Cóż, ma dobre serce.
Ale jest słaby i głupi, a to gra na śmierć i życie.
Tom, jesteś moim bratem.
Zawsze chciałem, byś traktował mnie jak brata. Prawdziwego.
Wiem o tym.
Ty przejmiesz kontrolę.
Ty będziesz donem.
Jeśli stało się to, co myślę, wyjeżdżam dziś w nocy.
Daję ci władzę nad wszystkimi. Nad Fredo i jego ludźmi.
Powierzam ci życie mojej żony i dzieci, przyszłość tej rodziny.
- Jeśli ich dorwiemy, dowiemy się...? - Nie dorwiemy.
Jeśli się nie mylę, już są martwi.
Zabił ich ktoś z naszego otoczenia.
Ktoś od nas. Byli tak przerażeni, że sknocili.
Sądzisz, że Rocco i Neri maczali w tym palce?
Wszyscy nasi ludzie są biznesmenami.
Na tym opiera się ich lojalność.
Od taty nauczyłem się...
że trzeba myśleć jak ci, co cię otaczają.
Wtedy wszystko jest możliwe.
Mike, zabili ich! Tuż przed moim oknem!
Muszę się stąd wydostać! Tam są trupy!
Tutaj! Jest ich dwóch.
Chyba wynajęli ich w Nowym Jorku. Nie znam ich.
Nic z nich już nie wyciągniemy.
Wyłowić ich.
Pozbyć się ciał.
- Gdzie Mike? - Rocco.
Anthony, wszystko będzie dobrze. Spróbuj zasnąć.
- Fajne przyjęcie? - Dostałem dużo prezentów.
Wiem. Podobały ci się?
Tak, ale nie znam ludzi, którzy mi je dali.
To byli moi przyjaciele.
- Widziałeś prezent ode mnie? - Był na łóżku.
Jutro rano wyjeżdżam.
- Weźmiesz mnie ze sobą? - Nie mogę.
- Dlaczego musisz jechać? - Jadę w interesach.
Mógłbym ci pomóc.
Wiem. Kiedyś mi pomożesz.
Idź spać.
VITO CORLEONE NOWY JORK 1917
Jest przepiękna. Musisz ją zobaczyć.
Sam zobaczysz. Nie można jej opisać słowami.
Zostawiłem Neapol i mamę.
Dla przygody!
Teraz jestem w Stanach, w Nowym Jorku.
Sam! I ciągle myślę o mojej matce.
Bez żadnych wieści z domu.
Wreszcie. List z Neapolu!
Vito, podoba ci się mój aniołek? Piękna.
Jest bardzo piękna.
Ty się zachwycaj. Dla mnie liczy się tylko rodzina.
Nasza matka...
nie żyje!
Po sztuce weźmiemy ją na kolację.
Siadaj, obwiesiu!
Przepraszam, don Fanucci.
Zobaczymy ją za kulisami.
Kto to był?
Czarna Ręka.
To Fanucci, Czarna Ręka.
Pogadamy o tym jutro.
Jutro! Zawsze jutro!
Zapłacisz mi dzisiaj!
Chodźmy.
Zostaw moją córkę! Puść ją!
Weź moje pieniądze!
Vito, idziemy.
Wiem, co myślisz. Nie wiesz, o co chodzi.
Fanucci jest z Czarną Ręką. Wszyscy mu płacą.
- Nawet mój ojciec sklepikarz. - Włoch?
Czemu się czepia Włochów?
Wie, że nikt ich nie chroni. A ona podobała ci się?
Cieszę się twoim szczęściem.
Žle się czujesz?
Szef dobrze cię traktuje?
Daj spokój.
Mówisz po włosku?
Ukryj to! W przyszłym tygodniu odbiorę!
Witaj, Abbandando. Poznaj mojego siostrzeńca.
Jak interesy?
Dobrze.
Fanucci mówi, że okolica robi się kiepska.
Ludzie nie płacą na czas i nie całe sumy.
Bo jest za miły dla wszystkich.
Fanucci wprowadza zmiany?
Tak. Teraz chce podwójne stawki.
Nawet od mojego ojca.
Jestem przyjacielem. Więc pozwolisz mu tu pracować?
Mam złe wieści.
Wybacz... Przykro mi to mówić.
Fanucci... ma siostrzeńca.
I dajesz mu moją robotę.
Byłeś dla mnie dobry od mojego przyjazdu.
Byłeś dla mnie jak ojciec.
Dziękuję.
Nie zapomnę ci tego.
Vito!
Nie!
Weź, to dla rodziny.
Dziękuję, nie mogę tego przyjąć.
Jaka ładna gruszka!
Jestem Clemenza. Masz moje rzeczy?
Zaglądałeś do środka?
Nie obchodzi mnie to, co mnie nie dotyczy.
Znajomy ma ładny dywan. Może spodoba się twojej żonie?
Na pewno, ale kogo stać na dywan?
To byłby prezent. Umiem się odwdzięczyć.
Pewnie.
Żonie by się spodobał.
Nie ma w domu tego sukinsyna.
Cholera. Nawet nie zostawił klucza.
Nie miałby nic przeciwko.
Wchodź.
Hej, Vito, wchodź!
To dom twojego przyjaciela?
- Prawdziwy pałac. - Jeden z najpiękniejszych.
Vito, pomóż mi.
Patrz, jaki jest ładny, Santino!
Proszę.
Proszę wejść. Hyman jest tam.
- Chce pan kanapkę z tuńczykiem? - Nie, dziękuję.
- Pan Roth? - Wejdź, Michael.
Siadaj, rozgość się.
Już prawie koniec.
- Oglądasz mecze? - Ostatnio raczej nie.
Lubię futbol popołudniami.
Futbol i baseball to jest to, co lubię w tym kraju.
Odkąd Arnold Rothstein wygrał w Mistrzostwach Šwiata w 1919.
Ponoć miałeś jakieś kłopoty.
Głupota.
Żeby ludzie tak bawili się bronią.
Najważniejsze, że jesteś cały.
Zdrowie jest najważniejsze.
Ważniejsze od sukcesu i forsy.
I od władzy.
Przyjechałem, bo może się polać więcej krwi.
Zawiadamiam pana, bo nie chcę kolejnej wojny.
Nikt jej nie chce.
Frank Pentangeli prosił, bym pozwolił mu zabić Rosatich.
Gdy odmówiłem, próbował zabić mnie. Dureń.
Niedługo go odwiedzę.
Najważniejsze, żeby nic nie przeszkodziło naszym planom.
To jest najważniejsze.
- Jesteś mądry i rozsądny. - A pan jest wspaniały.
- Może pan mnie wiele nauczyć. - Zrobię wszystko, by pomóc.
- Przepraszam. Lunch. - Proszę.
- Dziękuję, skarbie. - Popękają ci bębenki w uszach.
- Smacznego. - Dziękuję.
Jesteś młody, a ja już stary.
To, co zrobimy, przejdzie do historii.
My będziemy pierwsi.
Nawet twój ojciec nie mógł o tym marzyć.
Frank Pentangeli już jest martwy. Nie oponujesz?
To pionek.
Co słychać?
Mamy towarzystwo?
- Co się dzieje? - Przyszedł Michael Corleone.
- Gdzie jest? - W salonie. Pośpiesz się.
Czeka już od pół godziny.
Czy coś nie tak?
Mogłeś dać znać, że przyjeżdżasz.
- Przygotowałbym coś. - Nie chciałem, byś wiedział.
- Słyszałeś już? - O mało nie dostałem zawału.
W moim własnym domu!
W sypialni, gdzie śpi moja żona!
Tam bawią się dzieci.
W moim domu.
Pomóż mi się zemścić.
Oczywiście, Michael. Co mam zrobić?
Załatw sprawy z braćmi Rosato.
Nie rozumiem.
Nie mam twojego sprytu. To nie moja działka.
Hyman Roth jest w Miami. On wspiera tych sukinsynów.
- Wiem. - Po co mam się z nimi układać?